رادیوتراپی برای سرطان پروستات

کم،

زیاد است!

تنها در دو جلسه درمان، رادیوتراپی تطبیقی با هدایت MRI، سرطان پروستات را تحت کنترل نگه می‌دارد و عوارض جانبی را به حداقل می‌رساند.

چالشی رو به رشد و فرصتی برای ایجاد تحول

سرطان پروستات هر سال بیش از ۱٫۴ میلیون مرد را در سراسر جهان مبتلا می‌کند و پیش‌بینی می‌شود میزان بروز آن تا سال ۲۰۴۰ بیش از ۷۰ درصد افزایش یابد؛ به‌ویژه در کشورهای با درآمد کم و متوسط. هر تشخیص، آغاز مسیری پیچیده برای بیمار است؛ مسیری که در آن سلامت، روابط فردی و کیفیت زندگی او تحت تأثیر قرار می‌گیرند.

سرطان پروستات به روش‌های مختلفی قابل درمان است که اغلب شامل جراحی، رادیوتراپی و درمان‌های سیستمیک می‌شوند. با وجود تفاوت این رویکردها، چالش اصلی همچنان یکسان است: **ارائه درمانی مؤثر، در عین حفظ آنچه بیشترین اهمیت را دارد.

دقت اثبات‌شده، محافظت هوشمندانه‌تر

مطالعات بالینی کلیدی نشان می‌دهند که رادیوتراپی تطبیقی امکان افزایش ایمن دوز تابش را فراهم می‌کند، عوارض جانبی را کاهش می‌دهد و به حفظ کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان پروستات کمک می‌کند.

کنترل اثبات‌شده تومور با تقویت دوز به کمک براکی‌تراپی HDR

افزودن تقویت دوز با براکی‌تراپی با نرخ دوز بالا (HDR) به رادیوتراپی خارجی (EBRT)، در مقایسه با رادیوتراپی خارجی به‌تنهایی، کنترل بیوشیمیایی بهتری را در بیماران مبتلا به سرطان پروستات پرخطر فراهم می‌کند.

حفظ عملکرد نعوظ

درمان تطبیقی با هدایت MRI، ضمن حفظ کنترل تومور، به محافظت بهتر از عملکرد نعوظ کمک می‌کند.

کاهش عوارض جانبی، بهبود کیفیت زندگی

رادیوتراپی تطبیقی با هدایت MRI، در مقایسه با تصویربرداری هدایت‌شده با CBCT، عوارض حاد گوارشی (GI) و ادراری‌ـ‌تناسلی (GU) را کاهش می‌دهد و کیفیت زندگی گزارش‌شده توسط بیماران را بهبود می‌بخشد.

دو جلسه درمان با SBRT هدایت‌شده با MRI

رادیوتراپی استریوتاکتیک تطبیقی با هدایت MRI، امکان درمان سرطان پروستات با روش فوق‌کوتاه‌شده را تنها در دو جلسه فراهم می‌کند؛ رویکردی که نتایج امیدوارکننده‌ای از نظر ایمنی و کیفیت زندگی به همراه داشته است.

چگونه رادیوتراپی تطبیقی به شما کمک می‌کند تا به تغییرات بالینی پاسخ دهید

چالش شما

رادیوتراپی تطبیقی به شما کمک می‌کند تا …

تغییرات روزانه در میزان پُرشدگی مثانه و روده

طرح درمان را هر روز مجدداً بهینه‌سازی کنید تا جابه‌جایی پروستات ناشی از پُرشدگی اندام‌ها و حرکت آن‌ها جبران شود.

پسرفت تومور یا جابه‌جایی آن بین جلسات درمان

مارجین‌ها و توزیع دوز را بر اساس آناتومی فعلی پروستات تنظیم کنید.

قرارگیری اندام‌های حیاتی (مثانه، رکتوم و دسته‌های عصبی‌عروقی) در نزدیکی ناحیه هدف

با استفاده از تطبیق دقیق روزانه، دوز دریافتی اندام‌های در معرض خطر را به‌طور ایمن کاهش دهید.

محدودیت زمان بالینی و منابع موردنیاز برای طراحی طرح درمان

با استفاده از بهینه‌سازی سریع و خودکار طرح درمان، فرایند بازطراحی را تسریع کنید.

موارد پیچیده، مانند پرتودرمانی مجدد یا حفره‌های پس از جراحی

دوزهایی با انطباق بالا و افت سریع دوز در خارج از ناحیه هدف ارائه دهید تا میزان تابش بافت‌های خارج از هدف به حداقل برسد.